Bijan Bahadory Qashkoeli werd in het jaar 1927 geboren in de
nomadenstam Qashgai in het zuiden van lran. In een gebied met hoge bergen
en uitgestrekte dalen en woestijnen. In dit gebied wonen 5 groepen die samen tot
een stam behoren. Zij trekken met hun kuddes schapen en geiten van Noord naar
Zuid met de seizoenen mee. Ze leven van de wol, de melk en de jacht. Hun tapijten zijn zeer gewild over
de hele wereld.
Als jongen al tekende Bijan Bahadory met stenen op de rotsen, papier was er niet.
Hij tekende meestal de dieren om hem heen en de roofvogels in de lucht. Hij had
geen voorbeeld van andere tekenaars in zijn omgeving, hij deed het uit zichzelf. Op
een gegeven moment werden er grote brokken suiker uit België geleverd die verpakt
waren in blauw papier dat hij mocht gebruiken. Hij schilderde op het papier met de
plantaardige kleurstoffen die de vrouwen voor het wolverven gebruikten zoals die uit
het sap van gras en bessen. Grassprieten waren zijn kwasten. Vanaf toen kon hij zijn
tekeningen meenemen en aan iedereen laten zien.
Zijn talent werd opgemerkt door de leider van de stam die hem als eerste
nomadenkind naar een school in de stad stuurde. Daar werd hij opgeleid tot onderwijzer
en samen met anderen startte hij de eerste nomadenschool. Meer dan 35 jaar lang
zou hij met de lesmaterialen in zijn tas, over bergpassen trekken van de ene groep
naar de andere om de kinderen te leren lezen en schrijven.
Tegenwoordig wonen veel nomaden in huizen in steden en dorpen en de mensen die
nog wel nomadisch leven maken gebruik van machines en trucks. Het landschap is
definitief veranderd. Maar tegenwoordig is in bijna ieder huis van een nomadengezin één van zijn
schilderijen als poster te vinden.
Elk schilderij vertelt een verhaal: je ziet situaties uit het gewone leven zoals
broodbakken of schapenscheren, maar ook bijzondere bijeenkomsten vanwege een
bruiloft, geboorte of overlijden. Wat opvalt is de uitbundigheid van de kleuren in de kleding van vrouwen en de aankleding van de tenten.
Nog steeds schildert Bahadory de beelden uit zijn jeugd en exposeert hij behalve in Iran ook on Turkije, Engeland en Frankrijk.
(uit tekst over Bijan Bahadory door Mirjam Berloth, november 2005)
luister naar een Qashgai liedje:
(de Qashgai-taal is nauw verwant aan het Turks)